سابقه نامه‌های تاریخی رهبر انقلاب خطاب به عموم مردم

افزایش فشار دشمنان خارجی و خودباختگان داخلی از جمله ویژگی اصلی مقاطع صدور این بیانیه‌هاست، به گونه‌ای که بوق‌های تبلیغاتی دشمنان در آن برهه‌های زمانی به‌زعم خود سازشان را برای نواختن نوای پایان انقلاب اسلامی کوک کرده بودند و عوامل داخلی‌شان نیز همصدا با آنها هر روز روضه ناامیدی و «ما نمی‌توانیم» را با صدای بلندتری می‌خواندند.

صدور چنین بیانیه‌‌های مهمی از قبیل بیانیه «گام دوم انقلاب» از طرف رهبر معظم انقلاب مسبوق به‌سابقه بوده و حداقل به‌صورت روشن در دو مقطع آیت‌الله خامنه‌ای راهبرد انقلاب و مسیر آینده را به صورت شفاف در قالب پیام‌هایی از این دست، با مردم و مسئولان در میان گذاشته‌اند؛ یکی در اولین سالگرد ارتحال حضرت روح‌الله و دیگری در بیستمین فجر پیروزی انقلاب اسلامی. افزایش فشار دشمنان خارجی و خودباختگان داخلی از جمله ویژگی اصلی مقاطع صدور این بیانیه‌هاست، به گونه‌ای که بوق‌های تبلیغاتی دشمنان در آن برهه‌های زمانی به‌زعم خود سازشان را برای نواختن نوای پایان انقلاب اسلامی کوک کرده بودند و عوامل داخلی‌شان نیز همصدا با آنها هر روز روضه ناامیدی و «ما نمی‌توانیم» را با صدای بلندتری می‌خواندند. با این‌حال رهبر معظم انقلاب در بیانیه‌های خود نه مشکلات را کتمان کرده و نه نوای ناامیدی سرمی‌دادند، بلکه آینده را روشن و نسخه شفابخش مسیر رو به‌جلو را پیش روی ملت و مسئولان قرار دادند.

به‌رغم اجماع جهانی و کمک‌های همه‌جانبه متحدان غربی صدام، انقلاب نوپای اسلامی توانسته بود در ۱۰ سالگی خود بدون از دست دادن ذره‌ای از خاک وطن، از جنگ تحمیلی به سلامت عبور کند. حالا دشمنان ناباورانه دهه اول انقلاب را در منزل مقصود بنیانگذار کبیرش می‌دیدند و از این رو تمرکز و رویابافی خود را برای نابودی جمهوری اسلامی در دهه دوم انقلاب گذاشتند؛ چشم طمعی که با ارتحال بنیانگذار کبیر انقلاب برق بیشتری می‌زد و آرزوی خود را دست یافتنی‌تر می‌دید. در آستانه اولین سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) (۱۰ خرداد ۱۳۶۹) آیت‌الله خامنه‌ای در پیامی مهم نقشه دشمنان را نقش بر آب کردند. ایشان در این پیام اساسی‌ترین معارف انقلاب را که در شمار بیّنات مکتب انقلاب و برخاسته از اصول و احکام اسلام بود، در ۱۲ بند یادآور شدند تا از طرفی راهبرد آینده را تبیین کرده و هرکس در هر جایگاهی را برای رسیدن بیش از پیش به این اهداف ملزم و از طرفی دیگر طمع خام عده‌ای مبنی بر پایان اهداف و آرمان‌های انقلاب را رسوا کنند؛ محکمات و بیّنات انقلاب که از شاخص‌های سیره و راه امام، عدالت اجتماعی، خودکفایی و پیشرفت علمی تا وحدت کلمه و حفظ عزت و کرامت انقلابی جمهوری اسلامی و ملت ایران در مناسبات بین‌المللی را دربر می‌گرفت. هرچه شمارش معکوس به سال‌های پایانی دهه دوم انقلاب و روزهای ۲۰سالگی انقلاب اسلامی می‌رسید، آتش اقدامات معاندان نیز تندتر می‌شد. خیال خام اینکه ایران ۲۰سالگی انقلابش را نخواهد دید، هر روز به زبان‌های مختلف از تریبون‌های غرب تبلیغ می‌شد.

متن کامل پیام رهبر انقلاب در آستانه اولین سالگرد ارتحال امام خمینی

ناگفته پیداست که این خیال خام به گفتار محدود نبود و غرب برای این هدف هزینه‌های هنگفتی در نظر گرفته بود؛ هزینه‌های هنگفتی که تنها بخشی از آنها علنی بود. به‌عنوان مثال، مجلس ایالات متحده ۲۰میلیون دلار به صورت رسمی برای اقدامات ضدایران تصویب کرد و در همین راستا بیل کلینتون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، در ماه مارس ۱۹۹۵ (اسفند۷۳)، پیچ تحریم‌های نفتی را هم سفت و سخت‌تر کرد؛ تحریم‌های سختی که هیچ روزنه‌ای برای امکان سرمایه‌گذاری و تجارت در ایران باقی نمی‌گذاشتند. در داخل کشور نیز بعد از هشت سال دولت سازندگی، انتخابات ریاست‌جمهوری خرداد ۷۶ ردای ریاست‌جمهوری را به دوش سیدمحمد خاتمی انداخت و قرعه انتخابات را به کام اصلاح‌طلبان رقم زد. خاتمی که آزادی اصلی‌ترین شعار انتخاباتی‌اش بود، سیاست‌های دولتش را در بعد بین‌الملل بر پایه سیاست تنش‌زدایی و در بعد داخلی براساس سیاست اباحه‌گری و مماشات فرهنگی پایه‌گذاری کرد. از این رو اگرچه اصلاحات و داعیه اصلاح‌طلبی به دست برخی از حامیان دوآتشه این جریان بود، ولی در عمل و واقع آنها به دنبال رفرم و تغییر فرمان قطار انقلاب از مسیر اصلی بودند؛ مساله‌ای که به روشنی در برخی از رسانه‌های موسوم به زنجیره‌ای آن زمان عنوان می‌شد. به عبارتی اصلاحات نوشتن‌شان را باید رفرم می‌خواندی و بی‌پرده تبدیل به سنگرگاه داخلی دشمنان خارجی شده بودند.

بر این اساس رسیدن به ۲۰سالگی و مرحله بلوغ و تکامل انقلاب به مذاق دشمنان خوش نمی‌آمد، تا آنجا که حتی عبارت جوانی انقلاب را نیز برنمی‌تافتند و انقلاب را از کارافتاده و در راه‌مانده می‌خواندند. رهبر معظم انقلاب ۲۱ بهمن‌ماه ۷۷ در آستانه بیستمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی با صدور بیانیه‌ای مهم خطاب به ملت ایران، به تبیین شرایط روز و راهبرد آینده انقلاب پرداختند.

آیت‌الله خامنه‌ای در این پیام ملت‌های پیشرو و موفق جهان را ملت‌هایی دانستند که در تندباد حوادث تصمیمی شرافتمندانه و شجاعانه گرفته و سختی‌های مجاهدت و پایداری را با شوق و شور، تحمل کرده‌اند و خود را با تلاش و هوشمندی به نقطه امن و عزت و استقلال رسانده‌اند. سپس به شرح راه طی‌شده و تبیین چگونگی به ثمر نشستن انقلاب اسلامی پرداختند. رهبر انقلاب در ادامه اشاره داشتند که با برافراشتن پرچم جمهوری اسلامی به‌طور همزمان دو جریان عظیم در سراسر گیتی آغاز شد؛ اول روند درس‌گیری ملت‌های مستضعف و ستمدیده و دوم روند دشمنی‌ها و توطئه‌ها که از نخستین روزهای انقلاب آغاز شده و به‌تدریج با زائل شدن سردرگمی سیاستمداران دولت‌های استکباری بر اثر پیروزی انقلاب اسلامی به عناوین مختلف عمق و گسترش پیدا کرده است. جنگ، کودتا، شورش‌آفرینی، ترور، توطئه‌های سیاسی و اقتصادی و حبس ذخایر ارزی تنها بخشی از توطئه‌های استکبار در آن سال‌هاست که با به‌کار‌گیری صدها رادیو، روزنامه، ده‌ها هزار مقاله و گفتار تبلیغاتی در آن سال‌ها به شبیخون همه‌جانبه فرهنگی نیز رسیده بود.

متن کامل پیام رهبر انقلاب به مناسبت بیستمین سالگرد انقلاب اسلامی

آیت‌الله خامنه‌ای در ادامه این پیام عنوان داشتند امروز هم مانند گذشته دشمن فعال ولی آینده روشن است و جوانان را به‌عنوان آینده‌سازان این انقلاب خطاب قرار داده و تاکید کردند دشمنی دشمنان و هیاهوی آنان نباید اراده‌ها را سست و دل‌ها را مرعوب کند. ایشان همچنین در این پیام به صراحت بیان داشتند: «خطای بزرگی است اگر کسی گمان کند با نرمش و عقب‌نشینی می‌توان دشمن را از پیشروی بازداشت. دشمن یعنی همان استکبار جهانی و به‌طور ویژه آمریکا و صهیونیسم، به چیزی کمتر از بازگرداندن وضع پیش از انقلاب یعنی سلطه کامل سیاسی و اقتصادی و قبضه کردن ایران و بر سر کار آوردن دست‌نشانده‌ای همچون محمدرضا پهلوی راضی نخواهد شد. ملت ایران باید با استقامت و قاطعیت خود آنها را برای همیشه مأیوس کند و خواهد کرد.»

رهبر انقلاب در ادامه با تفکیک پنج گروه مختلف، توصیه‌هایی را به هریک از این اقشار بیان داشتند:
۱٫ دولتمردان و مسئولان کشور در قوای سه‌گانه و نیروهای مسلح:
توصیه رهبری به مسئولان کشور این بود که قدر خدمتگزاری به این ملت بزرگ و این کشور را بدانند و با اخلاص و مجاهدت، در راه رفع مشکلات کشور و ملت و ساختن ایرانی آباد و پیشرفته و رفع کامل بی‌عدالتی و تبعیض و قطع وابستگی اقتصادی و فرهنگی و بریدن طمع غارتگران بیگانه و سوءاستفاده‌کنندگان داخلی گام بردارند. از سویی دیگر رهبری به مسئولان هشدار دادند برهه تاریخی که کشور در آن قرار دارد حساس‌تر از آن است که کسی از خدمتگزاران حق داشته باشد با سرگرم شدن به جمع کردن ثروت برای خود یا فرزندان و کسان خود آن را ضایع و لعنت خدا و خلق را متوجه خود کند.

۲٫ علما، آگاهان، روشنفکران و دانشمندان:
آیت‌الله خامنه‌ای نسل جوان و مستعد و فضای آماده و آزاد کشور را بزرگ‌ترین فرصت تعلیم و تربیت خواندند که در اختیار دومین گروه از خطاب توصیه‌شان یعنی علما و دانشمندان قرار گرفته است و تاکید کردند آنها با نور معارف ذهن‌ها را از تحجر و ایستایی و نیز از بی‌بندوباری فکری و یاوه‌گرایی برحذر دارند.

۳٫ جوانان:
مقام معظم رهبری به جوانان توصیه کردند فرصت جوانی را برای خودسازی فکری و روحی و جسمی مغتنم بشمارند و مانند جوانان دوران انقلاب و دفاع مقدس خود را اسوه جوانان سایر کشورها قرار دهند. همچنین تاکید داشتند: «تداوم راه پرافتخار انقلاب اسلامی که کشور را به قله رفیع هدف‌های بزرگ می‌رساند، به نیرو و نشاط جوانانه شما نیازمند است و امروز بار این وظیفه بزرگ بر دوش شما است. کسب دانش‌ها و مهارت‌های گوناگون، کسب قدرت تحلیل سیاسی، حفظ صفا و صداقت جوانی، رعایت دینداری و پاکدامنی، وظایف بزرگی است که در همه محیط‌های جوان: دانشگاه‌ها و حوزه‌های علمیه، مدارس و کارگاه‌ها و شهرها و روستاها باید در یاد جوانان باشد.»

۴٫ عموم ملت:
رهبری در توصیه به ملت یادآور شدند همه موفقیت‌های دوران مبارزات و پس از پیروزی انقلاب مرهون هوشیاری و صبر انقلابی و حضور دائمی مردم در صحنه است و از این رو به مردم توصیه کردند پیوند میان خود و مسئولان را مستحکم کرده و خدمتگزاران خود را یاری دهند.

۵٫ جناح‌ها و گروه‌های سیاسی داخلی:
رهبری در آخرین توصیه، دسته‌جات سیاسی را خطاب قرار داده و تاکید کردند: «همت خود را بر رشد فکری و سیاسی مردم بگمارید و کسب قدرت را هدف ندانید. تلاش سیاسی سالم و به دور از درگیری و تهمت و شایعه‌سازی اگر با اخلاص و قصد نیک باشد، عبادت است و در دل مردم نیز موثر و برای آنان جذاب است، ولی اگر اغراض گروهی بر آن سایه افکند و روش‌های قبیله‌ای بر آن حاکم شود، خدا و خلق را خشنود نخواهد کرد. کار جناحی و حزبی نباید وحدت ملی را خدشه‌دار کند و کشمکش‌های گروهی را به میان مردم بکشاند.»