کالای ایرانی/ گفتگو با مدیر برند ایرانی سه آ (AAA) و جین شو (jeans show) ؛

عوارض واردات مواد اولیه، قیمت کالای ایرانی را از کالای بی کیفیت چینی هم گرانتر می کند

 

در حوزه شلوار مردانه از سال ۸۷، برند جین‌شو (jeans show ) را تولید کردیم. در ابتدا حتی نام برند را ایرانی نوشتیم. اوایل کمی برایمان سخت بود، اما الان بین مشتریان جا افتاده است، کتان را هم شروع کردیم که با همان برند جین‌شو تولید می‌کنیم. الحمدالله با نامگذاری امسال از سوی رهبر معظم انقلاب به نام حمایت از کالای ایرانی، مردم عزیزمان هم خیلی استقبال کردند. مخصوصا در سال ۹۷ ما خیلی جواب گرفتیم.

 

به گزارش سراج هشت به نقل از حلقه وصل، با توجه به نام گذاری سال جاری از سوی رهبر معظم انقلاب به نام سال «حمایت از کالای ایرانی» و تاکیدات چندین ساله ایشان مبنی بر لروز استفاده مردم از کالاهای ایرانی، برآن شدیم تا در پرونده ای به این موضوع بپردازیم و هر هفته یک فروشگاه یا تولیدی یا هر نوع فعالیت دیگری که منجر به تولید کالاهای ایرانی می شود را معرفی و نقاط قوت و ضعف آن را بررسی کنیم. در دومین شماره از این پرونده سراغ محمد توکلی مدیر برند های معتبر پوشاک کشور که در ادامه این گفتگو را خواهید خواند.

جناب توکلی در حوزه پوشاک چه محصولاتی تولید کرده اید و در حوزه تولید کالای ایرانی به طور کلی چه فعالیت هایی انجام میدهید؟

ما با کمک دوستان و شرکا، زیرساخت برندی برای لباس بانوان را انجام می‌دهیم که فعلا به‌صورت آزمایشی، سه‌آ (AAA) نام گذاری شده است، که تولید لباس بانوان است و سعی کردیم تا جایی که امکان دارد از مواد اولیه‌ ایرانی استفاده کنیم ولی متاسفانه فعلا مواد اولیه‌مان ضعیف است. البته برنامه‌ریزی کرده‌ایم که برند اصلی نام یکی از شهرهای کشورمان باشد، در حال فراهم نمودن زیرساخت‌هایش هستیم، ان شاءالله به امید خدا فکر می کنم تا سه ماه آینده به صورت وسیع معرفی شود.

در حوزه شلوار مردانه از سال ۸۷، برند جین‌شو (jeans show ) را تولید کردیم. در ابتدا حتی نام برند را ایرانی نوشتیم. اوایل کمی برایمان سخت بود، اما الان بین مشتریان جا افتاده است، کتان را هم شروع کردیم که با همان برند جین‌شو تولید می‌کنیم. الحمدالله با نامگذاری امسال از سوی رهبر معظم انقلاب به نام حمایت از کالای ایرانی، مردم عزیزمان هم خیلی استقبال کردند. مخصوصا در سال ۹۷ ما خیلی جواب گرفتیم.

با توجه به ضرورت مدیریت چرخه تولید و فروش، اقدام به راه اندازی اولین فروشگاه با عنوان «با افتخار ساخت ایران» به نام فروشگاه کنز کردیم. ما از تولید شروع کردیم و آمدیم به فروشندگی که فکر می‌کنم جزو واجبات بود و باید این کار را حتما انجام می دادیم. به خاطر خودمان که تولیدکننده هستیم این فروشگاه را راه انداختیم، الحمدالله استقبال خوبی شد و درصدد راه اندازی شعبه‌های دیگر هستیم.

از سابقه فعالیت خودتان در بازار پوشاک بفرمایید؟

بنده از سن سیزده سالگی در بازار تهران سرنخ زدم، پادویی کردم، کار کردم و تعصب کار خیاطی را دارم. چون خودم شاگرد خیاط بودم، از اول کار شروع کردم و حدود سی و شش سال در صنعت پوشاک سابقه دارم، اما چندسال پیش تولیدی خودم تعطیل شد و کارگرهایم بیکار شدند، به خاطر اینکه کالای خارجی آمد و محصولات تولید خودمان یعنی تولید ایرانی را نمی خریدند.

آسیب هایی که در این سه دهه فعالیت مشهود بود را بفرمایید؟

برخی کوتاهی‌ها از طرف خود تولیدکنندگان یعنی امثال شخص بنده بود. سال ۷۰ یا ۷۱ تجار کشور آذربایجان برای خرید کالا به کشور ما آمدند. خیلی بازارمان خوب بود، دلار می‌دادند و خرید می‌کردند، شبانه‌روز کار می‌کردیم، خودم را می‌گویم، وقتی دیدیم کار را می‌خرند از کیفیت کار کم کردم، در صورتی که نمی‌دانستم با این کار تولید خودم را در دراز مدت از بین می‌برم. آنها هم پناه بردند به کشور همسایه مثل ترکیه، تیشه به ریشه خودمان زدیم. در صورتی که ما قبلا به کشور ایتالیا کفش صادر می‌کردیم. به کشورهای اروپایی پوشاک صادر می‌کردیم. ولی متاسفانه خودمان باعث شدیم.

آسیب دیگر عوارض بالای ورود مواد اولیه به کشور است و اصلا با تحریم کاری ندارد. قیمت یک متر پارجه  در کشور ترکیه، ده هزار تومان است اما عوارض واردات آن دوازده تا سیزده هزار تومان، است. یعنی یک متر پارچه بیست و سه هزار تومان می‌افتد که با وجود بالا بودن حقوق کارگر و هزینه انرژی در چین نسبت به کشور ما، بهای تمام شده کالای تولید داخل بیشتر از نمونه وارداتی می‌شود. شلوار جین شاید ده قلم مواد اولیه لازم داشته باشد. خب شما حساب کنید، هر کدام از اینها صددرصد گمرکی بخورد، چه قمیتی پیدا می‌کند. من امیدوارم که یک تصمیماتی راجع ‌به مواد اولیه بگیرند. گمرکی را پایین بیاورند. تولیدکنندگان ما از لحاظ علمی، از لحاظ تجربه کاری، بزرگترین تجربه کاری را دارند. صنعت نساجی ما قدمتش خیلی زیاد است ولی متاسفانه کارخانه‌های نساجی ما، تعطیل است. علتش این است که سنگ جلوی پایشان می‌اندازند، کمک نمی‌کنند. در سایرکشورها برای تولید مواد اولیه‌شان، به کارخانجات بسته‌های حمایتی و انواع تسهیلات می‌دهند. ما نه آن وام را می‌خواهیم، نه چیزی؛ خواهشا فقط سنگ جلوی پای ما نیندازند. صنعت پوشاک کمترین سرمایه و بیشترین اشتغال‌زایی را دارد. نه در کشور ما، در کل دنیا.

در حوزه مدلینگ تولیدات ما اساسا کپی مدل‌های خارجی هستند یا برای خودمان تعریف مدل هم داریم؟

الحمدالله از حدود سه سال پیش کارگروه مد و لباس کشور در وزارت ارشاد فعال شده است. البته از چند سال قبل راه‌اندازی شده بود ولی در این دو سه سال خیلی پررنگ شده است، از لحاظ طراحی مد و لباس، یکسری طرح‌ها راه افتاد به نام تهران بپوشید که در منطقه ۱۲ شروع شد طراحان جمع شدند و طراحی‌های تقریبا ۱۵۰ سال پیش کشور عزیزمان را انجام دادند.. ان‌شاءالله با پیشرفت و جدیت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد، طراحی و مدلینگ جان می‌گیرد.

چه راهکاری برای هماهنگی و همراهی دولت و افرادی که به عنوان الگو هستند و تولیدکنندگان و بازار فروش دارید و ما به چه جایگاه‌هایی خواهیم رسید؟»

با پیشرفت فناوری و بوجود آمدن بازارهای مجازی و خرید و فروش در فضای مجازی خرید و فروش از طریق اینترنت انجام می‌شود ولی در بازار پوشاک بدلیل اینکه همه دوست دارند آن را بپوشند و در تن‌شان ببینند و نوع پارچه را لمس کنند، امکان فروش اینترنتی خیلی پایین است. ما می‌توانیم در چهارچوب قوانین کشور عزیزمان محلی برای نمایش و پوشیدن لباس و ارائه آن ایجاد کنیم، چرا که در کشور ما، هیچ گونه تبلیغی بابت این جور مسائل نداریم. صداوسیما هیچ نوع کمکی به ما نمی‌کند، کت و شلوار دوزهای خیلی خوبی داریم. چند سال پیش یکی از این برندهای ایرانی که خیلی هم برای کت و شلوارش زحمت کشیده بود، در یک هتل نمایشی را راه‌اندازی کرد. ولی متاسفانه جلوی نمایش گرفته شد. در صورتی که نمایش لباس های مردانه بود. صنعت پوشاک باید نمایش درونش باشد تا دیده شود، تبلیغات باید باشد تا دیده شود، فرهنگ‌سازی برند باید باشد تا دیده شود که هیچ کدام از اینها در کشور ما متاسفانه انجام نمی‌شود. خواهشی که دارم یعنی راهکار این است که دست تولیدکننده را برای نمایش باز بگذارند. الان یک تولیدکننده نمی‌تواند برای تولیداتش ژورنال کتابی درست کند که مدل‌هایش را بگذارد چون وزارت ارشاد مانع می‌شود، اما در مقابل برای محصول کشورهای خارجی به عنوان مثال کولر یا تلویزیون، همه بیلبردها را در اختیارشان می‌گذارند، با هزینه‌های خیلی بالا، با این نگاه ریشه ما را می‌خشکانند.

 تولیدکننده خودمان را حمایت کنید و با قیمت پایین تبلیغات‌شان را انجام دهید. صداوسیما کمک کند. هنرپیشه‌های عزیزمان یک برندی که واقعا می‌دانند ایرانی است، واقعا کمکش کنند. البته دیروز در یک مراسم افطاری بودیم، شنیدم برای تیم ملی، کت و شلوار از یک برند ایرانی گرفتند، این خوب است این را بیایند انجام دهند. هنرپیشه‌ها و ورزشکاران‌مان دست به دست هم دهیم، کشور عزیزمان را آباد کنیم چرا که همت خودمان مهم‌ترین چیز است.

در حوزه مدلینگ تولیدات ما اساسا کپی مدل‌های خارجی هستند یا برای خودمان تعریف مدل هم داریم؟

الحمدالله از حدود سه سال پیش کارگروه مد و لباس کشور در وزارت ارشاد فعال شده است. البته از چند سال قبل راه‌اندازی شده بود ولی در این دو سه سال خیلی پررنگ شده است، از لحاظ طراحی مد و لباس، یکسری طرح‌ها راه افتاد به نام تهران بپوشید که در منطقه ۱۲ شروع شد طراحان جمع شدند و طراحی‌های تقریبا ۱۵۰ سال پیش کشور عزیزمان را انجام دادند.. ان‌شاءالله با پیشرفت و جدیت کارگروه مد و لباس وزارت ارشاد، طراحی و مدلینگ جان می‌گیرد.

چه راهکاری برای هماهنگی و همراهی دولت و افرادی که به عنوان الگو هستند و تولیدکنندگان و بازار فروش دارید و ما به چه جایگاه‌هایی خواهیم رسید؟»

با پیشرفت فناوری و بوجود آمدن بازارهای مجازی و خرید و فروش در فضای مجازی خرید و فروش از طریق اینترنت انجام می‌شود ولی در بازار پوشاک بدلیل اینکه همه دوست دارند آن را بپوشند و در تن‌شان ببینند و نوع پارچه را لمس کنند، امکان فروش اینترنتی خیلی پایین است. ما می‌توانیم در چهارچوب قوانین کشور عزیزمان محلی برای نمایش و پوشیدن لباس و ارائه آن ایجاد کنیم، چرا که در کشور ما، هیچ گونه تبلیغی بابت این جور مسائل نداریم. صداوسیما هیچ نوع کمکی به ما نمی‌کند، کت و شلوار دوزهای خیلی خوبی داریم. چند سال پیش یکی از این برندهای ایرانی که خیلی هم برای کت و شلوارش زحمت کشیده بود، در یک هتل نمایشی را راه‌اندازی کرد. ولی متاسفانه جلوی نمایش گرفته شد. در صورتی که نمایش لباس های مردانه بود. صنعت پوشاک باید نمایش درونش باشد تا دیده شود، تبلیغات باید باشد تا دیده شود، فرهنگ‌سازی برند باید باشد تا دیده شود که هیچ کدام از اینها در کشور ما متاسفانه انجام نمی‌شود. خواهشی که دارم یعنی راهکار این است که دست تولیدکننده را برای نمایش باز بگذارند. الان یک تولیدکننده نمی‌تواند برای تولیداتش ژورنال کتابی درست کند که مدل‌هایش را بگذارد چون وزارت ارشاد مانع می‌شود، اما در مقابل برای محصول کشورهای خارجی به عنوان مثال کولر یا تلویزیون، همه بیلبردها را در اختیارشان می‌گذارند، با هزینه‌های خیلی بالا، با این نگاه ریشه ما را می‌خشکانند.

 تولیدکننده خودمان را حمایت کنید و با قیمت پایین تبلیغات‌شان را انجام دهید. صداوسیما کمک کند. هنرپیشه‌های عزیزمان یک برندی که واقعا می‌دانند ایرانی است، واقعا کمکش کنند. البته دیروز در یک مراسم افطاری بودیم، شنیدم برای تیم ملی، کت و شلوار از یک برند ایرانی گرفتند، این خوب است این را بیایند انجام دهند. هنرپیشه‌ها و ورزشکاران‌مان دست به دست هم دهیم، کشور عزیزمان را آباد کنیم چرا که همت خودمان مهم‌ترین چیز است.