شبهه:

داشتم به محل کارم می‌رفتم که در راه دلواپسی را دیدم که غمگین و افسرده درکنج عزلت نشسته بود و هر ۱۵ ثانیه یک بار فریاد می‌کشید. شاید باورتان نشود ولی دلواپس‌ها هم نیاز به محبت دارند، گاهی باید دست نوازشی به سرشان کشید و بغلشان کرد، حتی برایشان هدیه خرید.

من که یکی از اصول زندگی‌ام همیشه اعتقاد به گفت‌و‌گو و همدلی بوده خودم را به دلواپس رساندم و گفتم: عزیزم، چرا غمگینی؟دیدم چیزی نمی‌گوید و فقط با ناراحتی به من نگاه می‌کند.گفتم: حدس می‌زنم نگران مردم و کشور هستی.با سر تأیید کرد.

گفتم: از اینکه میانگین سن اعتیاد در کشور به ۲۰ سال رسیده ناراحتی؟

سرش را که میان دستانش گرفته بود به نشانه «نه» تکان داد.

گفتم: افزایش ۱۵ درصدی مرگ و میر زنان در اثر سوءمصرف مواد مخدر نگرانت کرده؟

باز هم سرش را تکان داد و گفت نه.

چنان نگاه عاقل اندر سفیهی بهم کرد که خودم خجالت کشیدم.

فوراً گزینه بعدی را مطرح کردم و گفتم: آلوده بودن مواد غذایی، آب معدنی‌ها، میوه‌ها و سبزی‌ها، هوا، خاک، آب و آتش روح لطیفت را آماج تیر غم کرده؟

باز هم گفت نه!

توی دلم گفتم ای تیرم به غمت اصابت کنه، چه مرگته آخه! با این حال سعی کردم به اعصابم مسلط باشم. پیش خودم گفتم حتماً این مشکلاتی که تا الان مطرح کردم مسائل بی‌اهمیتی بوده و جزو دغدغه‌های عده قلیلی از مردم بوده و دلواپسان را معمولاً مشکلات بزرگتر و در ابعاد ملی ناراحت می‌کند.

گفتم: فهمیدم برای چی ناراحتی. قهرمانی تیم فوتسال بانوان در آسیا! درسته؟

سرش را جوری تکان داد که تفسیرش می‌شود: آره ولی الان به خاطر اون ناراحت نیستم.

گفتم: برجام؟

گفت نه!

گفتم: پس چته؟

محکم زد توی سرش و همین‌طور که اشک می‌ریخت بریده بریده گفت: دست… دست!

گفتم: دانشجوها باز دست زدن؟

گفت: نه.

گفتم: کنسرت؟

گفت: نه.

گفتم: دست بیگانه از آستین عوامل غرب؟

باز گفت: دست دست!

دستانم را نزدیک هم گرفتم و گفتم: من دست بزنم؟

گفت: دست دادند! چرا نمی‌فهمی؟

دوزاری‌ام افتاد و گفتم: هاااان… اون قضیه رو میگی. مهم نیست که!

گفت: مهم نیست!!؟

گفتم: آره بابا. دست دادن مهم نیست، مهم اینه که آدم پا نده.

عصبانی شد. تشت آب یخ را گذاشتم کنارش گفتم بنشین بر لب تشت و گذر عمر ببین/ کاین اشارت ز جهان گذران ما را بس!

پاسخ به شبهه:

اون دلواپس اگر دغدغه داره همون اولين كسي هست كه در جنگ تحميلي ۸ ساله و يا در هر صحنه ي خطير ديگري سروپانشناخته به ميدان آمده و خواهد آمد، همين دلواپسان بيشترشان يا جانباز و خانواده شهيدند و يا دردكشيده و از قشر مستضعف و انقلابي، و البته آنان كه دلواپسي را نمي فهمند حق هم دارند او را به سخره بگيرند و سوژه طنزشان كنند، چرا كه چه عراق حمله كند و چه آمريكا، چه رضاخان چادر از سرزنانشان بكشد و چه عوامل منحرف و نفوذي داخلي، سر از آخور چرب و نرم خويش بيرون نمي آورند … آري، ايشان ميگويند استقلال مهم نيست! نفوذ بي معنيست! مي گويند بايد زندگي كرد به هر قيمتي! عزت و ذلت و غيرت به چه معنيست!!!

دلواپسي در آيينشان معني ندارد، دلواپسي شان تنها براي خور و خواب و شهوت است نه براي نام و راه و عزت، آري از قول ما به ايشان بگوييد سبك زندگي شما نشان مي دهد كه چقدر به فقر و اعتياد و ازدواج و مشكلات جامعه اهميت مي دهيد و سبك زندگي ما هم نشان مي دهد كه چقدر با همين دستان خالي و زندگي ساده، بابت ارزشها و اصول مان احترام قائليم، ما از همين پول نداشته مان خمس و زكات و صدقه و خيرات و نذر به هم نوعانمان كمك مي كنيم و كوله بارمان آماده است تا آنجا كه كشور و مردم و مظلومان جهان به آن نياز دارد هجرت و جهاد كنيم، اصلا بياييد تقسيم مسئوليت كنيم …. شما فقرا را سير كنيد و ما در گاه خطر درخت ايران اسلامي را با خونمان سيراب مي كنيم … حالا كه شما اينقدر دغدغه مردم و مشكلاتشان را داريد بياييد و بجاي اين كه پولتان را درحلقوم اماراتي ها و تايلندي ها و آنتاليايي ها و خرج سفرهاي خارجي و عيش و نوش هاي داخلي كنيد، به همين فقرا كه از حرص و طمع و بي ايماني كاخ نشيانان به كوخ نشيني مبتلا شده اند بدهيد … شك نكنيد كه ما در دلواپسي مان براي افشاي نفوذ دشمن و در راه تقبيح اعتماد به دشمن و مبارزه با او، جان و مال و آبرويمان را تقديم ميكنيم و شما هم مرد باشيد و در نگراني تان براي فقر و بي خانماني مردم ذره اي از هزينه هاي عيش و نوش و سفرهاي خارجي تان را صرف كنيد …

#دست_دادن_با_شيطان