وقتی هنر غربی به خصوص هنر-صنعت آمریکا را بررسی می کنیم به یک نکته مهم و ویژه پی می بریم، تلاش برای جهان شمول بودن و حقنه کردن هژمونی امپریالیستی بر تمام نقاط دنیا است.

آمریکا به خصوص از طریق صنعت هالیوود تقریبا در خصوص تمامی مسائل مهم دنیا دست به تولید هنری زده است. از تولید اثر در خصوص روآندا و خمرهای سرخ کامبوج گرفته تا فلسطین و عراق و افغانستان و روسیه و ….

هر جایی که برای منافع نامشروع رژیم آمریکا نیاز است هنر در صف مقدم قرار دارد تا با استفاده از قدرت نفوذ خود راه را برای پیاده سازی اهداف دولت متبوع خود باز کند.

اگر بخواهیم مصداقی تر بحث کنیم می توانیم به جنگ عراق اشاره کنیم؛ جنگی که اساسا با دروغ بر پا شد و آمریکا صد در صد در ریخته شدن خون بی گناهان مقصر بود اما بازنمایی این رویداد در هنر آمریکایی چنان بود که گویا دولتی مهربان و دلسوز بشریت با اهدای شاخه های گل، ملتی محروم را نجات داده و هر که در برابر آن ایستاده است خون آشامانی بوده اند که در راه صلح و دموکراسی باید از بین می رفتند؛ آخرین مورد از این دست را می توانیم در فیلم «تک تیرانداز آمریکایی» ببینیم که ایستوود یک سرباز جنایتکار ینگه دنیا را در حد قهرمانی پاک باخته ارتقا داده است.

با این مقدمه به این نکته می خواهیم بپردازیم که ما برای مهمترین و راهبردی ترین هدف انقلاب اسلامی یعنی مساله فلسطین و آزادسازی قدس شریف چه کرده ایم؟ برای پاسخ به این سوال کافی است به میان مردم بروید و سوال کنید آخرین کار هنری که برای فلسطین به یاد می آورید چیست؟ اکثر قریب به اتفاق پاسخشان «بازمانده» مرحوم سیف الله داد خواهد بود، اثری برای قریب به دو دهه پیش.

البته پس از آن کارهای خوبی نظیر شکارچی شنبه، ۳۳ روز، هیام، چشمان آبی زهرا و … نیز ساخته شد اما آنقدر تعداد این آثار در سینما (به عنوان مدیوم شاخص و اثرگذار در میان توده های مردم) کم است که تقریبا می توان گفت کار خاصی در این عرصه صورت نداده ایم.

شکارچی شنبه

علت این مساله را باید در این نکته جستجو کنیم که قضیه «فلسطین» و اهمیت راهبردی آن برای نظام اسلامی هنوز برای عموم مردم و من جمله قشر هنرمند به خوبی تبیین نشده است، در بعد عملیات رسانه ای هنوز کارهای تکراری و شعاری صورت می گیرد، هر سال به مناسبت روز جهانی قدس سخنرانی قریب به ۴۰ سال پیش مرحوم شهید مطهری برای تبیین اهمیت و ضرورت ماجرای فلسطین از صدا و سیما پخش می شود دریغ از آن که یک کار نوآورانه و موثر برای آشناسازی عموم مردم و نسل جوان با این مساله ساخته شود.

در میان مسئولین نیز البته همت کافی برای تبیین واقعیت های فلسطین و اهمیت استراتژیک قبله اول مسلمین وجود ندارد؛ در سیاست گذاری ها و برنامه ریزی های سالانه دستگاه های فرهنگی کمتر ممکن است نامی از فلسطین ببینیم در صورتی که بی اغراق می توان گفت اگر همتی جدی از سوی دستگاه های فرهنگی ایران برای این ساله صورت گیرد می توانیم تاثیرهای مهم و عمیق آن را نه تنها در داخل مرزهای جغرافیایی کشورمان بلکه در دنیای اسلام و حتی جهان ملاحظه کنیم.

فلسطین در میان خیانت های ناجوانمردانه سران کشورهای مسلمان و به ویژه عرب گرفتار آمده، بایکوت رسانه ای مظلومیت مردم آن دیار و تلاش برای عادی سازی حضور رژیم نامشروع صهیونیستی نیز توسط دستگاه های تبلیغاتی دشمن شدت گرفته است اما از این سو هیچ فعالیتی برای رساندن پیام مظلومیت مردم محروم و مظلوم فلسطین و نیز سخن حق جمهوری اسلامی به دنیا صورت نگرفته و نمی گیرد.

هیچ اثر هنری خاصی برای القای راهبرد جمهوری اسلامی یعنی واگذاری سرنوشت مردم فلسطین به خودشان از سوی جبهه خودی صورت نمی گیرد و این اشتباهی راهبردی است.

در پایان ذکر این نکته لازم است که طبق فرموده رهبر معظم انقلاب اسلامی، «فلسطین، کلید رازآلود فرج امت اسلامی است» و هر آنچه در این راه انجام دهیم، قطعا عبث و بی فایده نخواهد بود.