حیا به پوشش روح می دمد. اگر کسی پوشش مناسب داشته باشد اما حیا وجود نداشته باشد مانند فرد مذهبی است که بی جان و بدون اثر گذاری گوشه ای به خواب یا حتی مرگ رفته است.

متاسفانه چند وقتی است کمپین‌های مدعی ترویج حجاب با برچسب «#اسلام»، «#زن مسلمان» و «#حجاب زیبا» اقدام به جذب و تشویق دختران محجبه برای انتشار تصاویر خود در شبکه‌های اجتماعی می‌کنند؛ تصاویری که قرار است برای ترویج اسلام و پوشش زن مسلمان در مقابل نگاه نامحرمان قرار گیرد. اما دیدگاه اسلام در این زمینه چیست؟!

قرآن کریم، زن و مرد مومن را به کم نگریستن مأمور ساخته است: «قل للمومنین یغضوا من أبصارهم و یحفظوا فروجهم ذلک أزکى‏ لهم ان الله خبیر بما یصنعون؛ به مردان با ایمان بگو: دیده فرونهند و پاکدامنی ورزند که این برای آنان پاکیزه‌تر است؛ زیرا خدا به آنچه می‌کنند، آگاه است». سوره نور-آیه ۳۰

 در این بین علاوه بر اشتباهی که توسط بعضی از خواهران عزز صورت می گیرد. برادران به ظاهر مذهبی نیز گرفتار توطئه دوم می شوند و در کامنت های عجیب صورت و تیپ آن خواهر را ستایش می کنند. موضوعی که در نگاه اول باورکردنی نیست اما واقعیت دارد. روابطی که جهت نیفتادن به گناه با یک پسوند خواهر یا برادر شروع می شود. در آن از حدیث و شعر آیینی می گویند اما در باطن همان رابطه دو نامحرم است با شکلی ظاهرا شرعی. حرف هایی که خودمانی تر می شود و کم کم به رابطه ای وابسته کننده مبدل خواهد شد.

در مورد ارتباط با نامحرم، از شمار زیادی از علما و مراجع تقلید استفتاء شده است که عموماً چنین پاسخ داده‌اند: «البته ارتباط در این فضا فی نفسه اشکالی ندارد، اما در صورتی که مفسده داشته باشد و یا باعث گناه شود جایز نیست» چون شیطان وعده داده است، بین دو نامحرم حاضر شود و تا آن دو را به گناه نکشد، دست برندارد.

به نظر می‌رسد پرداخت هر چه بیشتر و جامع‌تر به این موضوع از ضرورت‌های جامعه امروز، مخصوصاً در دانشگاه‌ها و محیط‌های مذهبی است، چرا‌ که با عباراتی نظیر اینکه‌ فضای مجازی ادبیات مخصوص به خود را دارد و رعایت آداب برخورد حضوری را در آن لازم نمی‌دانند، یعنی آداب ارتباط با نامحرمی که در فضای حقیقی قائل هستیم، در فضای مجازی این آداب را نادیده می‌گیریم. باید سعی کنیم رفتار واقعی‌مان را ملاک قرار دهیم و رفتار مجازی‌مان بازتر از رفتاری که با محیط پیرامون خود داریم، نباشد.

یکی از فعالین مجازی در این باره می نویسد: وقتی می بینی قبح گناهی دارد می ریزد، حرف زدن پیرامون ش به ناراحتی دوستان می ارزد. قبحی که در آغاز راه برای حقیر هم ریخته بود و تلنگر دوستانم به خود آورد. چند سالی از آن روزها می گذرد و در فضای مجازی، خصوصا اینستاگرام و امثالهم، دارم می بینم که دوستان خوب مذهبی ام – چه دختر و چه پسر – چقدر راحت با نامحرم گپ می زنند و خودمانی می شوند. چقدرها را دیدم که در آغاز، روابط شان را با حرف شروع کردند و در آخر سر، ایمان شان در زیر برف رفت! از خواهران خوبی که جسورانه، عکس آنچنانی خودشان را در فیس بوک و اینستا و الخ می گذراند. تا برادرانی که صفحه دوستان شان مملو از اسامی جماعت نسوان است و کامنت ها هم سراسر تبادل دل و قلوه. کاش بدانیم که قبح گناه دارد آهسته آهسته در بین ما جماعت منتظر موعود، می ریزد. کاش تا آمدن حضرت آفتاب، به اصل خود برگردیم. ان شاءالله.

بدون شک گذر زمان و ورود تکنولوژی‌های جدید که دستور استفاده از آنها نیز وارداتی است موجب تغییر ذائقه افراد می‌شود اما با پیروی از اصول دین مبین اسلام و تمسک جستن به قرآن کریم، احادیث و روایات می‌توان اسلام ناب محمدی(ص) را به راحتی از سایر اسلام‌های وارداتی آمریکایی و انگلیسی بازشناخت و به الگویی مناسب برای زندگی با شرایط نوین رسید.

نکته جالب توجه عدم استقبال زنان از تصاویر منتشر شده است، همچنین لحن بیان و نوع نظرات درج شده در ذیل تصاویر نشان می‌دهد که مخاطبان قصد فرد منتشر کننده تصاویر را جز در جهت نمایش پوشش و حجاب برداشت کردند؛ تصاویری که هدف از انتشار آن قبل از تبلیغ حجاب به نوعی خودنمایی یا به تعبیر قرآن کریم «تبرج» تلقی شده است. از منظر قرآن «تبرج» ناقض عفاف زن است؛ قرآن کریم می‌فرماید: «و قرن فی بیوتکن و لا تبرجن الجاهلیه الأولى… ؛ و در خانه‌هایتان قرار گیرید و مانند روزگار جاهلیت قدیم زینت‌های خود را آشکار نکنید». سوره احزاب-آیه ۳۳

شاید واقعا قصد اولیه این افراد حمایت از حجاب باشد اما رفته رفته “پسندیدم” گفتن های افراد مذکر آن ها را در جهت نشر دوباره عکس ها ترغیب می کند. به راستی نقش جوانان به ظاهر مذهبی در رونق گرفتن این اتفاق چیست؟ بهتر نیست افراد همان رفتاری که در فضای واقعی دارند در فضای مجازی نیز ادامه بدهند تا حداقل از یک طرف ماجرا کاتالیزوری وجود نداشته باشد؟