اردیبهشت ماه همیشه برای اهالی کتاب ماه مهمی است. ماهی که نمایشگاهی به نام نمایشگاه کتاب در آن برگزار می شود. قدیم ترها در محل دائمی نمایشگاه تهران و چند سالی هم هست که در مصلی تهران این نمایشگاه برگزار می شود.

در این نمایشگاه قرار است ناشران کتاب های خود را با تخفبف به مشتریان عرضه کنند و ارتباطی که تا قبل از نمایشگاه بین خوانندگان و ناشران تنها به واسطه کتاب بود، حالا قدری پررنگ تر شود. ناشران خوانندگان خود را ببینند و ارتباط بیشتری داشته باشند. اما این اتفاق در عمل به شکل دیگری ساری و جاری می شود. حواشی پیرامون این نمایشگاه سالهاست از متن آن پررنگ تر شده است.

غرفه فست فود و تنقلات پررنگ تر از غرفه کتاب هستند. این همان معضلی است که به محض رسیدن به درب اصلی شبستان با آن مواجه می شوید. همیشه جلوی آن صف است و مردم در چمن های دور و بر مشغول خوردن ساندویچ. اینکه یک غرفه غذایی  در کنار نمایشگاه باشد که بازدیدکنندگان تدمین غذایی بشوند خوب است اما اینکه برندهای مختلف فست فود همانند ناشران غرفه های مختلفی داشته باشند جالب به نظر نمی رسد.

یکی از بازدیدکنندگان در شبکه اجتماعی می نویسد: برای فرار از گرمای شبستان به حیاط مصلا می‌روم و با دیدن صف‌های طولانی مردم مقابل اغذیه‌فروشی‌ها متعجب می‌شوم؛ امسال بیش از سال‌های گذشته فضا به اغذیه‌فروشی‌ها اختصاص پیدا کرده، ولی با این حال از صف‌های طولانی مردم کاسته نشده است.

از پسر جوانی که در صف منتظر نوبت خود است، راجع به صف های طولانی اغذیه فروشی ها می پرسم با لبخند می گوید: وقتی وضعیت قیمت کتاب های نمایشگاه بد است، طبیعتاً صف اغذیه فروشی ها طولانی می شود؛ خوشبختانه قیمت غذاها زیاد گران نشده است.

واقعا بهتر نیست با این شرایط محیط مصلی به دو نمایشگاه مجزا به نام نمایشگاه فست فود و نمایشگاه کتاب تقسیم می شد. این در حالیست که در نمایشگاه های مطرح کتاب مثل نمایشگاه فرانکفورت به هیچ عنوان غرفه های رنگارنگ فست فود دیده نمی شود.

وضع حجاب در نمایشگاه کتاب همیشه از مورادی بوده که قلب بسیاری مردم را به درد می آورد. تبدیل نمایشگاه به مزون لباس های پر زرق برق و شبه عروسی امسال هم مثل سال های گذشته رونقی دو چندان داشت.  در کنار بازدیدکنندگان، برخی از این بدحجابان از ناشرانی هستند که در نمایشگاه کتاب غرفه دارند و بعضا کتاب هایی نیز با موضع حجاب هم به فروش می رسانند اما به مسئله حجاب خودشان به هیچ وجه دقت نمی کنند و همچنان بی فرهنگی را ترویج می کنند.

این مساله به حدی رسید که اعتراض رییس نمایشگاه را نیز در برداشت. رییس بیست و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با اعلام نارضایتی از وضعیت حجاب در نمایشگاه تصریح کرد: برخی افراد ناآگاه با پوشش بد، مردم را به نمایشگاه بدبین می‌کنند

وی در این باره میگوید: آن‌چه مسلم است نمایشگاه کتاب تهران، نمایشگاه جمهوری اسلامی است و ضرورت دارد حریم آن رعایت شود و باید بر اساس ضوابط قانونی جمهوری اسلامی فعالیت کنیم و اگر قرار باشد بستری فراهم شود که قوانین و مقررات نظام مورد تخطی قرار گیرد باید برخورد شود. نمایشگاه باید یک آوردگاه فرهنگی باشد.

وی تاکید کرد: این‌جا محل عروسی یا بزم نیست که عده‌ای با آرایش‌های وحشتناک حضور داشته باشند که من هم از دیدن آنها شرم دارم. تعداد معدودی از بازدیدکنندگان با وضعیت نامناسبی در نمایشگاه حاضر شدند که شخصا راضی نیستم و نباید هم راضی باشم. البته غرفه‌داران و متصدیان غرفه‌ها مساله‌ حجاب را رعایت کرده‌اند و افرادی هم بودند که این مساله را رعایت نمی‌کردند و به آنها تذکر دادیم و خوشبختانه رعایت شد. البته برخی افراد ناآگاه هم هستند که فقط برای تفریح به نمایشگاه می‌آیند؛ در حالی که نمایشگاه کتاب صرفا محلی برای تفریح نیست و رعایت عفاف یک شرط اصلی است.

حال کمی واضح تر می توان به این سوال جواب داد که چرا نمایشگاه کتاب پررونق است ولی کتابخوانی کم رونق. نمایشگاه کتاب ماحصل همین حواشی است و افرادی که دوست دارند گشت دورهمی بزنند و ناهنجاری داشته باشند و آخر هم ساندویچی بخورند و تمام! اما کتابخوانی نیازی به فریاد زدن ندارد نیاز به این ندارد که در جمع باشد و برای پز دادن زیاد به کار نمی آید.

این الزام جامعه برای رفتن به کتاب در حالیکه سرانه کتاب سال به سال کمتر می شود یک تلنگر اجتماعی نیاز دارد. متولیان فرهنگی آیا این دغدغه را دارند؟