چند سالی است با گسترش شبکه های اینترنتی و اجتماعات مجازی تبلیغات نیز شکل دیگری پیدا کرده است. استفاده از این فضا رسیدن به نتیجه در تبلیغات را سهل الوصول کرده است. البته تبلیغات محدود به امرو مدیریتی و صنعتی و تجاری نشده است. حالا یکی دوسالی هست که برخی با استفاده یا سوء استفاده از این سایت های تبلیغاتی – که این سایت ها نیز هیچ محدودیتی ندارند- اقدام به تبلیغاتی می کنند که در برخی موارد هشدا دهنده و البته در آینده بحران ساز نیز خواهد بود.

از فروختن لباس شخصی و شلوار راحتی تا درخواست دوست و همسفر یا هم خانه و … .

موضوع درخواست همسفر و هم خانه و هم نشین و … و تبلیغ آن در اینترنت و در بعضی مواقع به شکل سوء کاملا تامل برانگیز است که البته باید دغدغه ناظران و مدیران فرهنگی را نیز در پی داشته باشد.

به تعدادی از این تبلیغات دقت کنید:

  • همسفری خوش خلق زیر ۲۱ سال جهت گشت و گذار در شمال کشور با خودرو بنده.
  • سلام. قصد مسافرت به گرجستان دارم. با ماشین شخصی خودم. دفعه اولم نیست. تقریبا به جاده و مسیر ها و شهرها تسلط دارم. همسفر با حال و خوش برخورد میخوام. لطفا مشخصات بفرستید. متشکرم.
  • سلام امید هستم. ۳۳ ساله دفعه سومی هست که میخوام برم تایلند. با اونجا کاملا اشنایی دارم. یک همسفر خوب میخوام. عجله هم ندارم. خوش برخورد و ارام. مشخصات فقط اس ام اس. خودم تماس میگیرم.
  • سلام نیازمند یک یا دو همسفر برای چالوس و شمال هستم. ماشین ۲۰۷ و ویلا موجوده.
  • سلام من دختری ۲۶ساله هستم ،برای پیاده روی، تفریح و مسافرت دنبال دوست و همراه هستم.
  • من ۳۸ ساله و مجرد هستم و بصورت مستقل در منطقه پونک تهران زندگی میکنم.
  • دنبال یه دوست با اخلاق و فهمیده هستم که علاوه بر اینکه بتونیم با هم دوست و همراه باشیم، اگه به توافق رسیدیم همخونه هم بشیم. لطفا خودتون رو معرفی کنید و از شرایطتون بگید.
  • به یک هم سفر خانم جهت سفر به شهر های شمالی ایران هم سن سال نیازمندم.

به یک همسفر پر انرژی خانم برای سفر به شمال نیازمندیم!

این تبلیغات که در برخی از آنها جنس خانم و آقا نیز انتخاب نشده است، بسیاری از دوستی های خیابانی را به فضای مجازی کشانده است. دوستی هایی که مشکلات و آسیبهای اجتماعی اش بعد در همسفر شدن و هم خانه شدن و امثالهم دامن جامعه را می گیرد.

یکی از موضوعاتی که اخیرا درباره آن بحث می شود و در تهران گسترش فراوانی داشته است، ازدواج سفید یا به تعبیر جامعه شناسان «همباشی سیاه» است. شرایطی که در آن دختر و پسر یا خانم و آقا بدون توافقات متعارف ازدواج مدتی با هم هستند و البته پس از مدتی به دلیل نهادینه نشدن خانواده، فروپاشی شکل می گیرد و نهایتا یک «ازدواج سفید» (همباشی سیاه) دیگر و همین طور ادامه پیدا می کند.

این سایت های تبلیغاتی و این نوع تبلیغات شاید مامنی برای این نوع از دوستی ها باشند. دوستی های ناپایدار که اصلی ترین هدف آن تزلزل در بنیاد خانواده است که متاسفانه به دلیل عدم نظارت مسئولان امر روز به روز بیشتر نیز می شود.

حاکم شدن نگاه فست فودی حتی در روابط اجتماعی اگرچه شاید از نتایج طبیعی مدرنیته است، اما آیا آنجا که تناقضات آشکاری با عرف و دغدغه های دینی مردم نیز دارد، سکوت و عدم نظارت مسئولان رواست؟

تبلیغ و ترویج دوستی هایی از این جنس که افراد بدون گذراندن روابط عادی دوستی با یکدیگر سفر شمال و دوبی و خارج از کشور بروند و به یکباره حریم خصوصی خود را با گروههای مختلف به اشتراک بگذارند، اگرچه از سویی کاملا امنیتی است و ممکن است جان و مال افراد را به خطر بیاندازد، اما از سویی دیگر حکایت از روندی غلط در فضای اجتمای دارد که آسیبهای جدی آن را در آینده خواهیم دید.

در مورد مسائل اجتماعی آنچه از هر عملکردی مهم تر است، پیش گیری و نظارت می باشد. امری که مسئولان امر گویا از آن غفلت کرده اند.