چند روز پیش، اداره جمعیت، مهاجرت و مرزهای رژیم اسرائیل، آمار سالانه جمعیتی خود از سرزمین‌های اشغالی را منتشر کرد. این گزارش که در آن آماری از کل جمعیت ساکن در سرزمین‌های اشغالی و میزان تولد در یک سال اخیر آمده بود، بخش مهمی‌داشت که مربوط به محبوب‌ترین نام‌های برگزیده برای نوزادان ‌در این سال بود.

در این گزارش چنین اعلام شده بود که محبوب‌ترین نام‌ها برای پسران در یک سال اخیر، یوسف، دانیل و یوری بوده است. روزنامه «هاآرتص» با انتشار مطلبی در این زمینه اشاره می‌کند، ‌در حقیقت، نه نام یوسف‌‌ بلکه نام محمد بوده که به مثابه محبوب‌ترین نام در میان ساکنان سرزمین‌های اشغالی مورد استفاده قرار گرفته است.

هاآرتص در مطلب دیگری که امروز در این زمینه منتشر کرده، به انتقاد از حذف نام محمد از آمارهای رسمی‌رژیم اسرائیل پرداخته و می‌نویسد، این کار را حتی یک حرکت نژادپرستانه نیز نمی‌توان در نظر گرفت، بلکه اصل موضوع از این هم بد‌تر است. در حقیقت، رژیم اسرائیل عامدانه تلاش دارد جمعیت‌های عرب ساکن در سرزمین‌های اشغالی را «حذف» کند؛ به عبارت دیگر، این رژیم درصدد انکار وجود شهروندان عرب و مسلمان در این سرزمین‌هاست.

این روزنامه در ادامه مطلب خود اشاره می‌کند که اقدام اخیر در حذف نام محمد، دنباله رویه‌ای است که در سال‌های اخیر در سرزمین‌های اشغالی باب شده و رژیم اسرائیل‌ همواره آن را پیگیری کرده است. این رویه، مبتنی بر تلاش برای حذف یک واقعیت از طریق انکار وجود و گستردگی آن است. این امر به طور خاص درباره اعراب و یهودیان حریدی مصداق دارد.

برای نمونه، در آوریل ۲۰۱۲ بنیامین نتانیاهو در پاسخ به پرسشی درباره افزایش نارضایتی‌های اجتماعی در سرزمین‌های اشغالی ـ که در جریان اعتراضات سال ۲۰۱۱ نمود یافته بود ـ گفت: «اگر اعراب و یهودیان حریدی را در شاخص‌های نابرابری در نظر نگیریم، کاری که انجام شده، عالی بوده است».

این در حالی است که بر پایه تحقیقی که در سال ۲۰۱۳ انجام گرفت، حتی اگر اعراب و حریدی‌ها را نیز در نظر نگیریم، اسرائیل بنا ‌بر‌ شاخص‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی دولتی فقیر و دارای نابرابری به شمار می‌رود. البته این تنها بحث شاخص‌های اقتصادی است و موضوعاتی همچون نظام نامناسب آموزشی در آن لحاظ نشده است.

به هر حال، بر اساس منطق مقامات اسرائیلی، اگر نام محمد را در نظر نگیریم، یوسف محبوب‌ترین نام در سرزمین‌های اشغالی است و نیز اگر جمعیت اعراب ساکن در این سرزمین را کنار بگذاریم، اسرائیل یک دولت یهودی است. این یک حقه روانی است که مقامات اسرائیلی را قادر می‌سازد به سمت ایده خود مبنی بر تشکیل «کشور یهودی» حرکت کنند. به نظر می‌رسد در اسرائیل، توانایی رویارویی با واقعیت از بین رفته است.

اما نکته دیگری که درباره حذف نام محمد باید به آن اشاره کرد، این است که مقامات اسرائیلی از مدت‌ها پیش نسبت به آنچه یک «تهدید جمعیتی» می‌خوانند، یعنی افزایش نسبت جمعیت اعراب در مقابل یهودیان، نگران بوده‌اند و اکنون به نظر می‌رسد این «بمب جمعیتی» در حال انفجار است. همین موضوع است که سبب می‌شود رژیم اسرائیل تلاش خود را در راستای حذف واقعیت موجود به کار بندد.