در این نوشتار به بررسی راهبردهای دو گفتمان انقلاب اسلامی‌و لیبرال سرمایه داری غرب می‌پردازیم و دلایل ممکن نبودن نزدیک شدن این دو گفتمان در یک امر واقعی را بیان می‌داریم.

دولت آمریکا پس از جنگ جهانی دوم توانست کشورهای مختلفی را به اشکال گوناگون در سیطره‌ی نظامی، اقتصادی و فرهنگی خود حفظ نماید. سیطره ای که به واسطه روحیه استکباری آمریکا به شدت در منطقه‌ی غرب آسیا به ویژه کشورهای صاحب ذخایر نفتی دنبال می‌گردد. کودتای ۲۸ مرداد در ایران، کودتای عراق، حمایت از رژیم غاصب صهیونیستی و چپاول ملت‌های منطقه از جمله رفتارهایی است که رژیم ددمنش آمریکا در چند دهه‌ی اخیر در غرب آسیا، پیگیر آن بوده است. لذا در این نوشتار به بررسی راهبردهای دو گفتمان انقلاب اسلامی‌و لیبرال سرمایه داری غرب می‌پردازیم و دلایل ممکن نبودن نزدیک شدن این دو گفتمان در یک امر واقعی را بیان می‌داریم.

ایالات متحده‌ی آمریکا مظهر اصلی و تنها حامی‌بزرگ گفتمان لیبرال سرمایه داری در جهان است. کشوری که انجام معادلات بزرگ استکباری را در دو ابزار تهاجم فرهنگی و قدرت سیاسی – امنیتی می‌پندارد و برای دستیابی به آن از هیچ نوع رفتار وحشیانه ای دریغ نمی‌کند؛ در طول تاریخ خود با رویارویی دو گفتمان رقیب مواجه بوده است.

گفتمان اول که پس از جنگ جهانی دوم رقابت خصمانه ای را در برابر آمریکا به وجود آورد، سوسیالیست و برداشت‌های ماتریالیسم‌های قرن ۱۸ و پیاده سازی آن در شوروی پس از جنگ جهانی بوده است. تفکری که بعدها بلوک سازی دو جریان شرق و غرب را دستور کار خود قرار داد و منجر به جنگ سرد طولانی‌ در جهان شد. نبردی که سرانجام با عناصری به ظاهر اصلاح طلب همچون گورباچف و یلتسن فروپاشی شوروی را به ارمغان آورد. در واقع شوروی به همراه اشتباهات راهبردی فراگیر خود در برابر آمریکا و استفاده از عناصر خودفروخته، دست به رفتاری بین‌المللی‌ زد که منجر به نابودی تفکر کمونیست و پیوستن این تفکر به موزه‌های تاریخ شد.

در همین راستا گفتمانی دیگر شکل گرفت که هر دو گفتمان موجود در جهان را نفی و با هر دو متعارض بود. انقلاب اسلامی‌ایران به تعبیر رهبری معظم انقلاب اسلامی‌نه به خاطر علاقه به استکبار شرق از استکبار غرب دور گردید و نه به خاطر علاقه به استکبار غرب از استکبار شرق روی برگرداند، (۱) بلکه حیات و حضور گفتمانی خود را در نابودی جریان ظالم و دفاع از مظلوم می‌داند. بر همین اساس از ابتدای انقلاب اسلامی‌مخالفت با این دو ابر قدرت توسط مردم انقلابی دنبال و شعار نه شرقی و نه غربی به عنوان یک اصل تلقی گردید. رفتاری که تحرکات هر دو گفتمان استکباری آن زمان را نسبت به خود حساس نمود و آنان را وادار ساخت تا با هر روشی از شکل گیری این انقلاب، جلوگیری نمایند. بر همین اساس و برخلاف اندیشه‌های متفکرین غربی و شرقی، انقلاب اسلامی‌با رهبری مردی الهی توانست ظهور عینی پیدا نماید و اولین کشور مستقل در جهان باشد. کشوری که دفاع از مظلوم را برای خود، یک اصل می‌دانست.

این شکل گیری همراه با حضور دولت‌مردان قبلی، جنایتکار و وابسته‌ی پهلوی در آمریکا، موجی از انزجار اجتماعی در ایران به وجود آورد و سبب گردید تا مردم به سوی سفارت آمریکا رهسپار گردند. سفارتی که بعدها و پس از تسخیر به عنوان بزرگ‌ترین لانه‌ی جاسوسی رسمی‌در سراسر جهان شناخته شد و از آن به عنوان سند خصم و عناد سیاست مداران آمریکایی علیه انقلاب اسلامی‌یاد می‌شود. سابقه ای که با بررسی چند دهه عناد و کینه علیه ملت مسلمان ایران، انزجار افکار عمومی‌را به دنبال داشته است. تا جایی که پس از تسخیر سفارتخانه آمریکا در ایران و افشای جنایت‌های این کشور در جمهوری اسلامی‌ایران، سند روابط ایران و آمریکا برگشت و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی‌ایران با استقبال از قطع رابطه‌ی آمریکا، از آن به انقلاب دوم نام برد. انقلابی که در درونش خودباوری و حفظ استقلال را به ارمغان آورد و توانست دو هیمنه ی اساسی جریان استعماری غرب یعنی تهاجم فرهنگی و قدرت سیاسی – امنیتی را با چالش مهم و بزرگی رو برو نماید. چالش‌هایی که سرانجام آن بیداری اسلامی‌در منطقه، قدرت گیری محور مقاومت و نیز افزایش گرایش به اسلام ناب در سراسر جهان شد.

اما آنچه که باید در پایان این نگاشته به آن توجه داشت، سرانجام ارتباط جمهوری اسلامی‌ایران با دولت ایالات متحده‌ی آمریکا است. دستیابی گفتمان انقلاب اسلامی‌که اساس خود را دفاع از مظلوم و مقابله با ظلم و استعمار گری در سراسر جهان می‌داند با گفتمان لیبرال سرمایه داری که هدفی جز چپاول ملت‌ها ندارد، به یک راهبرد مشترک، ناممکن است. به تعبیر دیگر جمع میان ایدئولوژی انقلاب اسلامی‌ایران که بر اساس محاسبات عقلانی است با ایدئولوژی لیبرال سرمایه داری آمریکا که رهیافت اغوا گرایانه دارد، هیچ‌گاه مصداق خارجی نخواهد داشت. بر همین اساس دستیابی به نقطه ای مشترک با آمریکا، که سابقه‌ی بدی در بین افکار عمومی‌مردم انقلابی و مسلمان نظام اسلامی‌ایران دارد، هیچ گاه امکان پذیر نخواهد بود.