به بهانه ماه صفر (شروع جنگ صفین) و تشکیل اولین فرقه اسلامی

0
459
شروع جنگ صفین

یادداشتی از وحید لقمانی و انتشار توسط سراج8 شروع جنگ صفین

به پیروزی لشکر امام علی (ع) در مقابل معاویه چیزی نمانده بود که عمروعاص مشاور معاویه قرآن ها را بر سرنیزه کرد و به لشکر امام علی گفت: “بین ما و شما کتاب خداست”. افرادی که گول خورده بودند آمدند به حالت عتاب به امام علی گفتند ما با قرآن نمی جنگیم و امام علی را واردار به توبه و ترک جنگ کردند و همه کسانی که حکمیت را پذیرفتند و معتقد به کفر علی نبودند را کافر خواندند. در نهایت لشکر را خالی کردند و از آنجا بود که خوارج به وجود آمد.

شروع جنگ صفین

آن ها اولین گروه معارض و اولین فرقه دینی به حساب می آیند. شاید بتوان گفت اولین جریان جمود اسلام همین جریان خوارج است.خوارج به نوعی افراد مقدس مآبی بودند که به ظاهر دین فقط توجه می کردند.
ابن عباس وقتی که به فرمان امیرالمؤمنین (ع) مأمور شد برود با آنها صحبت کند وضعی دید که حیرت کرد:
گروهی را می‌بیند آثار سجده در پیشانی های آنها، کف دست هایشان مثل زانوی شتر پینه‌ بسته، پیراهن های مندرس پوشیده و برای رضای خدا آماده کارزارند.
جامع بیان العلم و فضله، ج۲، ص۱۲۶

آن ها هر گناه کبیره ای را مساوی با کفر می دانستند.حفط و قرائت قرآن را فقط بدون تدبر، جایز می دانستند. قتل هر مسلمانی که از خوارج نیست را جایز می دانستند. با تقیه در قول و عمل مخالف بودند و امربه معروف را در هر شرایطی جایز می دانستند که همین باعث نابودی شان شد و در نهایت در زمان امام صادق (ع) منقرض شدند.
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج۸، صص۱۲۳-۱۱۳

ابن ملجم مرادی که از فراری های جنگ نهروان بود و بعد ها قاتل امام علی شد از خوارج بود. خوارج بعد از قضیه جنگ صفین امام علی را مقابل قرآن می دیدند و ایشان را کافر می خواندند . قتل امام علی را در با فصیلت ترین شب قرار دادند که به دید آن ها کارخیرشان با فضیلت تر باشد.

شروع جنگ صفین

امام علی (ع) در مورد خوارج می فرمایند: بعد از من خوارج را نکشید این ها با اصحاب معاویه خیلی فرق دارند.این ها دنبال حق هستند ولی احمقند. اما اصحاب معاویه از اول دنبال باطل بودند و به آن هم رسیدند.
وسائل الشيعه، ج۱۵، ص۸۳
یا در جای دیگر در بعداز جنگ نهروان می فرمایند: من بودم که چشم فتنه را از سرش درآوردم،غیر از من احدی جرات این کار را نداشت.
کتاب سلیم بن قیس هلالی، ج۲، ص۷۱۲

ما اگر در زمان امام علی بودیم شاید در جنگ جمل و صفین شرکت می کردیم . ولی باورنکنید که با امام علی بودیم و جرات می کردیم در جنگ خوارج هم شرکت کنیم. زیرا امام علی به جنگ با مقدس مآب هایی رفت که شب ها عبادت خدا را می کردند و روزها روزه می گرفتند. یک روز حضرت با اصحاب از مسیری می گذشت یک وقت زمزمه سوزناک و دلربای آیه ای را از خانه ای شنیدند کسی که همراه حضرت بود پاهایش خشک شد و حیرت زده گفت: این چه مرد سعادتمندی است خوش به حال او. حضرت فرمود غبطه به حال او نخور . اتفاقا در جنگ نهروان آن فرد کنار حضرت بود دید آن شخص قاری در میان کشته شدگان خوارج قرار دارد.
یک وقت می گوییم
علی را کی کشت؟ یک وقت می گوییم علی را چه کشت؟ اگر می گوییم علی را کی کشت؟ البته عبدالرحمن بن ملجم، و اگر بگوییم علی را چی کشت، باید بگوییم جمود و خشک مغزی و خشک مقدسی.
اسلام و نیازهای زمان، ج۱، صص۷۷-۷۵

بدون شک روحیه و استعداد خوارج شدن هنوز نمرده است. عمل فقط به ظواهر دین و پشت کردن به ولی خدا و توجیهات بی اساس و آن هارا به دین داری ربط دادن در همه روزگاران وجود داشته به خصوص در زمان ما که عمروعاص های زیادی به انحراف و فرقه سازیِ سطحی نگران دین، امید بسته اند.

جمع آوری مطالب توسط وحید لقمانی

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید

79 − 75 =